Thandora - Movie Review
தண்டோரா – கிராமத்தின் அழகிய முகமூடியை கிழிக்கும் சினிமா
“புரட்சியாளரின் கனவை சுமந்து சேதி சொல்லும் தண்டோரா” — இந்த வரி ஒரு சின்னம். ஆனால் இந்த படம் தண்டோரா என்ற செயலை மட்டுமே பேசுவதில்லை. அது கிராமத்தின் உண்மையான முகத்தை, குறிப்பாக சாதி எவ்வாறு ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை பிறந்த தருணத்திலிருந்து இறக்கும் வரை வடிவமைக்கிறது என்பதை வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வருகிறது.
இந்திய சினிமா பல ஆண்டுகளாக “கிராமம்” என்ற இடத்தை ஒரு சுத்தமான, பசுமையான, உறவுகள் நிறைந்த இடமாக காட்சிப்படுத்தி வந்துள்ளது. ஆனால் உண்மையான கிராமம் அப்படியா? இந்த படம் அந்த கேள்வியை நமக்கு முன்வைக்கிறது.
உண்மையான கிராமம் என்பது ஒரே சமூகமாக வாழும் இடம் அல்ல. ஊர் தனியாகவும், சேரி தனியாகவும் பிரிக்கப்பட்ட நிலவியல். அந்த நிலவியல் வெறும் இடவியல் அல்ல — அது அதிகாரத்தின் வரைபடம். யார் எங்கு வாழ வேண்டும்? யார் எந்தத் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும்? யார் எந்தத் தெருவில் நடக்கலாம்? யாருக்கு எந்த வேலை? — இந்த எல்லாவற்றையும் சாதி நிர்ணயிக்கிறது.
பிறப்பு, பள்ளி, நட்பு, காதல், திருமணம், வேலை, அரசியல், இறப்பு — ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் சாதி அமைதியாக செயல்படும் ஒரு அமைப்பு என்பதை படம் நுணுக்கமாக பதிவு செய்கிறது. அது வெளிப்படையான வன்முறையை மட்டுமே காட்டவில்லை; அன்றாட வாழ்க்கையில் சாதி எவ்வாறு சாதாரணமாக்கப்படுகிறது என்பதையும் காட்டுகிறது.
எனக்கு இந்த படம் ஒரு கதை அல்ல; ஒரு சமூக ஆவணம். நாம் ரொமான்டிசம் செய்து கொண்டிருக்கும் “கிராமம்” என்ற கருத்தை உடைத்து, அதன் பின்னால் இருக்கும் அநீதி கட்டமைப்பை சுட்டிக்காட்டும் அரசியல் முயற்சி.
தண்டோரா ஒரு திரைப்படம் மட்டுமல்ல. அது ஒலிக்காமல் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு குரலை பெரிதாக்கும் முயற்சி. கிராமத்தை காதலிப்பதற்கு முன், அதன் சமூக உண்மையை எதிர்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தை உருவாக்கும் சினிமா.